Mp3Pro vs mp3 en WMA

Kleiner rippen duurt het langst

09 januari 2002 | Marc Hijink Mp3Pro is de beoogde opvolger van mp3, het door het Duitse Frauenhofer Institut uitgevonden compressiealgoritme dat van internet een grote muziekruilbeurs maakte. De eerste volledige versie van mp3Pro ript tot 160 kbps en is net op de markt. PC Labs vergelijkt de nieuwe codec met de twee andere compressiegrootheden: WMA en mp3.

Mp3Pro zweeft al een tijdje rond op internet, maar de gratis versie van de decoder en encoder waren begrensd op een datastroom 64 kbps (kilobit per seconde), en dat is aan de lage kant voor een beetje audiofiel. En daartoe rekenen we iedereen die ook wel van mp3's wil genieten op speakers die meer dan vijftien gulden per stuk hebben gekost. De verwachtingen zijn hooggespannen, want de testversies beloofden al een verdubbelingen van de efficiëntie van mp3. Dat wil zeggen dat een mp3Pro-bestand met een bitrate van 64 kbps even goed klinkt als een mp3-bestand van 128 bps. Je kunt dus meer dan twee keer zoveel muziek op een cd-tje of in een mp3-speler kwijt. We testen mp3Pro in een pakket van Steinbergs MP3Pro 3, een vergevorderd rip- en bewerkingsprogramma waarvan we in het juli-augustusnummer 2001 van PC Magazine nog versie 2 besproken hebben. De nieuwe mp3Pro codec is ook al verkrijgbaar als plugin voor een ander pakket: de brandsoftware van Nero Burning Rom.

Splitsen
Mp3 Pro is ontwikkeld door het Duitse wetenschappelijk instituut Frauenhofer en Thomson RCA, de Amerikaanse gigant in consumentenelektronica. De ingrijpende verbetering van de efficiëncy is bereikt door de mp3-codering in twee delen te splitsen. Er vanuitgaand dat het gemiddelde menselijke hoor frequenties tot ongeveer 16.000 Hz kan waarnemen, splitst het filter in mp3Pro het spectrum op de helft (8000 Hz). Die twee signalen worden apart gecodeerd en op een slimme wijze weer bij elkaar gevoegd, zodat het eindresultaat beduidend kleiner is dan bij de mp3-methode.

Alleen de mp3Pro decoder kan de twee signaal-lijnen weer uit elkaar halen. Een gewone mp3-speler speelt het bestand wel af, maar alleen het frequentiegebied tot 8000 Hz. Dat klinkt behoorlijk dof, dus. We merkten trouwens dat in ons testprogramma, My MP3Pro van Steinberg, een mp3Pro-bestand bij het heen-en-weer spoelen eerst eventjes het bovenste filter 'vergeet'. Daardoor mist het signaal een fractie van een seconde alle hoge frequenties. Slimmer coderen vergt dus ook extra rekenkracht en dat is hoorbaar, zelfs met de Athlon XP 1700-processor van het testsysteem.