Het einde van optische schijfjes
Waarom een Blu-ray Disc van 320 GB geen nut heeft
12 oktober 2009 | Pieterjan Van Leemputten
TDK heeft onlangs een Blu-ray Disc gemaakt met tien lagen, waardoor het schijfje tot 320 gigabyte kan opslaan. Deze innovatie lijkt voor niets, want optische opslag komt aan zijn einde.
De reden schuilt in meerdere factoren: betrouwbaarheid, capaciteit, prestatie, dichtheid en kosten. Allemaal zaken waarbij optische opslag, zelfs ter grootte van 320 GB, op een of andere manier het onderspit moet delven.
Het lot van optische schijven lijkt op dat van andere datadragers. Begin jaren zeventig werden papieren tapes vervangen door floppy's van acht inch met een capaciteit van 240 kilobyte. Zij werden later vervangen door de 3,5 inch-diskette, die op zijn beurt werd opgevolgd door de zipdrive van honderd megabyte.
Die laatste verscheen voor het eerst in 1994. Helaas was het formaat in 1999 al lang achterhaald. Zipdrives evolueerden nog wel naar 250 en 750 megabyte, maar konden toen al niet meer concurreren met goedkope cd-r-schijfjes van 700 MB.
Flash
Vandaag wordt magnetische opslag (zoals diskettes) nog steeds vervangen door cd's, maar in praktijk heeft flashopslag de bovenhand. Vooral door het gebruiksgemak van een usb-stick verdwijnt de herschrijfbare cd.
Verwijderbare opslag heeft vandaag vooral twee doeleinden: data back-uppen en verplaatsen. Voor back-ups in bedrijven blijft tape populair, hoewel ook hier wordt geconcurreerd met grote harde schijven.
