Wat is best voor SAN: Fiber Channel of iSCSI?

Benchmarks met de twee opstellingen

De meeste voordelen van virtualisatie worden pas echt benut als in de omgeving een vorm van gedeelde opslag aanwezig is. Terwijl een NAS voor thuisomgevingen geschikt is, is het krachtiger en makkelijker om een SAN-omgeving op te zetten.

Bij de keuze van een Storage Area Network zijn er twee mogelijke technologieën: Fiber Channel en iSCSI. Fiber Channel komt vooral voor in de 8 Gbps-vorm, terwijl voor iSCSI (ethernet) 10 Gbps als standaard doorvoersnelheid wordt gezien.

Puur op specificaties gezien liggen deze twee technieken dus vrij dicht bij elkaar. Maar wat geeft dat in de praktijk? Het Sizing Servers Lab doet doelgericht onderzoek naar diverse servertechnieken en een veel gestelde vraag is tegenwoordig: wat is beter, Fiber Channel of iSCSI?

iSCSI
Data die van schijven (of RAID-arrays) komen zijn gevormd naar het bekende SCSI-protocol (SAS staat voor Serial Attached SCSI). Door deze SCSI-blokken te encapsuleren in TCP/IP-pakketten verkrijgen we iSCSI. Het in- en uitpakken van deze data aan de twee kanten van de lijn kan wat overhead veroorzaken, overhead die bij Fiber Channel niet aanwezig is.

Aan de andere kant is de reeds aanwezige kennis en/of hardware voor iSCSI in nagenoeg alle kmo’s aanwezig: een ethernetnetwerk. De kosten voor een iSCSI SAN zijn daarom relatief beperkt tot het aankopen van de daadwerkelijke machine en haar schijven.

Fiber Channel
Bij een hedendaagse Fiber Channel-installatie worden eventueel al zogenaamde FC-schijven gebruikt (vooral bij HP-installaties), maar ook voor SAS/SATA-schijven wordt door bepaalde vendors een Fibre Channel-netwerk aangeraden.  Door een vertaalslag minder kan de snelheid hoger en vooral de reactietijd (latency) een stuk lager liggen. Ook leeft het idee dat Fibre Channel ‘lichtsignalen’ zijn en ethernet ‘slechts’ elektrische signalen en bijgevolg trager.

Hardware
Voor Fiber Channel moet het volledige netwerk gebouwd zijn; iedere server moet (minstens één) FC PCI-Express-adapter (ook gekend als HBA, Host-Bus-Adapter) hebben. De aankoop van speciale Fiber Channel-switchen en de optische kabels is nodig. Maar we zijn er dan nog niet. Fibre Channel-switchen en HBA’s hebben meestal geen Fiber Channel-interface, maar wel SFP(+)-poorten (Small Form-factor Pluggable transceiver). Daarin passen dan diverse soorten SFP-adapters zoals SFP LX, waar fiberkabels tot 10 km in passen.