Doet 3D echt pijn aan de ogen?
Waarheid of mythe?
28 november 2011 |
Driedimensionale beelden zijn tegenwoordig overal te vinden: in de bioscoop, op de nieuwste televisietoestellen, zelfs computermonitoren en draagbare spelconsoles ontkomen er niet aan. Niet iedereen is echter gelukkig met die trend. Veel mensen klagen over pijn aan de ogen bij het kijken naar 3D-beelden.
Wetenschappers van het Vision Science-programma van de Berkeley-universiteit in Californië stellen in een onderzoek vast dat je inderdaad oogpijn kunt krijgen van driedimensionale beelden. Ze hebben ook ontdekt hoe dat precies komt. Daarvoor moeten we eerst even uitleggen hoe je in de werkelijkheid driedimensionale voorwerpen kunt waarnemen.
Om de wereld in drie dimensies te kunnen zien moeten je ogen twee dingen doen. Ze moeten eerst en vooral elk afzonderlijk naar het voorwerp in kwestie draaien, zodat je dus min of meer verplicht bent om scheel te kijken. Tegelijkertijd moet de ooglens zich ook scherpstellen op het object.
Die twee processen zijn in ons brein nauw met elkaar verbonden: als je het ene doet, dan doe je ook automatisch het andere. 3D-tv verbreekt echter die natuurlijke band tussen het scherpstellen en de beweging van je oog. Je kijkt de hele tijd naar een beeld dat op hetzelfde platte vlak staat, maar je ogen moeten wel continu bewegen: je kijkt dan ook steeds scheler naarmate een object op het scherm dichterbij komt.
Verschillen
De wetenschappers merken ook op dat de problemen verschillen bij een computerscherm en de bioscoop. Als de afstand tot het scherm klein is, zijn vooral de voorwerpen die uit het scherm naar je toe komen het meest belastend. In de bioscoop daarentegen zorgen vooral de objecten achteraan in het beeld voor oogpijn.
De oogproblemen zijn trouwens niet exclusief voor beelden waarvoor je een brilletje nodig hebt. Ook brilloze technologie zorgt voor pijnlijke ogen.
Toch bestaan er enkele regels om de belasting voor het oog te beperken. Zo speelt de kwaliteit van het 3D-systeem en de gebruikte bril een rol.
